Er kwamen vier mannen en een heleboel materialen. Een kwart van onze recreatiezaal lag bezaaid met apparatuur en stellingen waarop diezelfde apparatuur bevestigd moest worden. Bleef er wel ruimte over voor al onze gasten? Na een stevig half uurtje behoorlijk doorwerken hadden ze gelukkig orde in de chaos geschept en konden wij concluderen dat ze behoorlijk wat instrumenten tot hun beschikking hadden. Alles wat ze niet nodig hadden werd naar de logeerkamer gebracht, daar konden ze zich ook verkleden.

Na het werken natuurlijk eerst even bijkomen en iets te drinken tot zich nemen en dan beginnen met inregelen van de instrumenten en kijken of de stemmen voldoende gesmeerd waren.

De activiteitencommissie had het deze keer ook goed voor elkaar want zij hoefden zelf niet te koken. Ria H. had eerder al alles klaargezet. Het aantal borden, het bestek en natuurlijk het juiste aantal stoelen en de tafels. Een vers plantje hier en daar. Het koken werd nu door Marijke samen met Berna gedaan en handige Victor zorgde voor het zware werk. Wij kregen vandaag chili con of sin carne voorgezet. Sin carne natuurlijk voor de vegetariërs onder ons. Wies kreeg van beide dames het verzoek om alle komkommers te schaven en hier een lekkere salade te maken.

Maar voordat we konden gaan eten was er natuurlijk eerst de muziek. Juliette kondigde de band al aan en de bandleden begonnen direct. Nog niet eens iedereen was binnen, maar er zijn zoals gewoonlijk altijd personen die later binnenkomen. Daar hadden deze musici geen moeite mee, ze wilden spelen. En spelen dat konden ze. Ze speelden o.a. “Save de last dance for me”. Dat lieten verschillende dames zich niet zomaar zeggen en bijna vanaf het begin stonden ze op de dansvloer. Bij “Jailhouse Rock” rockten de dames niet maar ze lieten zien dat je hier ook goed op kunt “twisten”. We hoorden “Johnny be good” en “Matchbox” van Carl Perkins. Ook een Maleis liedje “Sari Landee”. Eén van de laatste liedjes werd “Jamaica farewell” van Harry Belafonte. Toen werd het tijd om te gaan eten. Alles was al warm gemaakt en werd zo snel als mogelijk uitgedeeld. Iedereen kreeg een bord met Chili, rijst en een flinke toef saus crème fraîche met kruiden. Op de tafels waren al schaaltjes met komkommersalade gezet en in korte tijd kon iedereen het eten laten smaken. De kookdames waren wel zeer royaal geweest want er was zo veel over dat iedereen nog een bord vol konden krijgen. Een aantal liet zich dat niet tweemaal zeggen, maar velen hadden hun buik al rond gegeten. De muzikanten hadden het zo naar hun zin dat ze spontaan nog enkele songs speelden. De muziekapparatuur werd opgeruimd. Alles tafels schoongemaakt en de afwas werd gedaan.

En ja, toen was het dus wel afgelopen. De heren van The Tracks werden betaald en vroegen of ze later nog eens mochten terugkomen want zij hadden de middag van hun leven gehad. Ja dat mogen ze. We zullen proberen om hen aan het einde van het jaar nog eens te laten komen, als tenminste ons budget toereikend is.

Linda