Helaas moest Ria Th. opnieuw een herdenkingsdienst organiseren in onze “huiskamer”.
Nu voor Nel Platen. Zij overleed op 18 mei 2026.

Ria vertelde over haar herinneringen van Nel en haar man Joop. Joop en Nel, een onafscheidelijk stel. Waar Joop ging was Nel en andersom. Samen naar de Makro, kamperen in binnen- en buitenland. Ritjes even de grens over naar Duitsland want daar was alles veel voordeliger. En hoewel ze zelf niet dronken, toch steeds weer flessen sterke drank meenemen, “komt altijd van pas”. Toen Joop overleden was, stond alle drank al jaren in de kelder. Ton, kijk jij maar wat je er mee doet. Drink maar op. Onze afvoer begon spontaan te zingen van alle bedorven drank die we erdoor spoelden.
Nel was handwerk juf geweest en dat was te merken.

Ze had in het eerste jaar van de woongroep voor iedereen een paashaas of -kuiken gehaakt. Ook breide ze sloffen, niet twee maar zeker 30 paar. Als je ze aankon kreeg je ze. Beesten haken, groot en klein, Nel was altijd bezig. Truien breien, die zelden afkwamen omdat het in elkaar maken niet leuk was en ze deze steeds weer uithaalde omdat ze het patroon niet leuk vond. 

Ondanks dat ze last had van haar ogen verslond ze boeken.

Nel was na Joop zijn overlijden heel eenzaam. Ze miste hem enorm. Het enige wat haar overeind hield was Pietje, Joop zijn vogel, die nu steeds gekker op haar werd . Familie hadden ze niet. Nel was blij met ieder bezoekje, al is het maar een minuutje, zei ze dan. We probeerden haar in de woongroep overal aan mee te laten doen. Maar Nel was heel op zichzelf. Ze was geen grote eter, maar met optredens en bij de eetgroep, kon ze smullen. Zien eten doet eten.

Na een spellenmiddag met scrabbelen heeft Nel nog met de eet club bij Ron gegeten. Om ca 7 uur thuisgekomen en toen gevallen. Ze is naar de gang gekropen en werd daar de volgende morgen door de thuiszorg gevonden. Ze werd opgenomen in het SFG waar na een scan bleek dat ze een tumor in haar buik had. Ze wilde niet naar een hospice. De naam deed te veel aan een ziekenhuis denken. De dag erna was de plaats weg en ging Nel naar Antonius palliatieve afdeling. Gelukkig met Pietje.

Joop had met Koos zijn vriend afgesproken dat wanneer een van hen iets zou overkomen, de ander de zorg voor zijn vrouw over zou nemen. Dat heeft Koos gedaan tot het eind toe. Hij nam zelfs de vuile was mee. Die weer schoon in de kast kwam.

Ria bedankte Koos in haar speech voor al zijn goede zorgen, die hij volhield terwijl zijn eigen vrouw ook is opgenomen.

Rust zacht Nel, je hebt het verdiend.